Öyle de

 Şu zamanda en zor şey hevese sahip çıkabilmek, onu sürekli kılabilmek. Bıraktığın an ışık hızıyla kaçıyor çünkü. Sonra böyle  benim gibi yüz kez bloğunuza girip, bin kez yazmaktan vazgeçip kapatırken buluyorsunuz kendinizi. Hayır yine vazgeçer kapatırdım da bugün  gerçekten kafamı toparlamam için hiç işim olmayan şeylerle ilgilenirsem kendimi daha iyi hissedecekmişim gibi geldi. Bir de şöyle bir şey farkettim yazarken. Bu yazıya bir saat önce başlamış olsam başka bir şey, sabah başlamış olsam daha başka bir şey, yarın başlasam çok çok başka şeylerden bahsedeceğimden öyle eminim ki. Dahası kendimi klonlatsam ve hep birlikte bütün klonlar, aynı anda bir şeyler yazsak aynı günü yaşamamıza rağmen bir cümlemizin bile birbirini tutacağını sanmıyorum. Öyle de ayrı dünyaların insanıyız, öyle de yabancısıyız kendimizin. Öyle de zorla yazıyorum, öyle de  neden bahsedeceğimi yine hatırlamıyorum, öyle de dağıld.... sustum.